Motorrider
   

 Motorrider

Na een prima ontbijt vertrek ik voor weer een marathonrit van 500+ kilometers. Na een half uur moet echter het regenpak aan. In de verte zie ik de hevige buien al aankomen. Als het één keer regent dan regent het ook echt knetterhard en moet ik door plassen water van een halve meter diep rijden.

 
 Motorrider

Gelukkig wordt het even later wel weer droog en rijd ik door de graanschuur van Europa. Kilometers lange velden met aardappels, graan, zonnebloemen en nog veel meer.

Ik ben nieuwsgierig hoe groot zo’n aardappelveld is en houd de kilometerteller in de gaten. Ik rijd langs een aardappelveld dat 35 kilometer lang is.

 
 Motorrider

Hier is het echte platte land van Oekraïne. Ik rijd parallel aan de Russische grens, helemaal in het oosten van Oekraïne.  De communicatie met de bevolking is bijna niet te doen. In de grote steden was er altijd wel iemand die een beetje Engels kon of het iets kon verstaan. Hier spreekt en verstaat niemand Engels.

 

 Motorrider

Als ik de graanvelden voorbij ben kom ben ik bijna bij de zwarte zee. Eigenlijk is het de zee van Azov maar dat weet ik later pas als ik de kaart bestudeerd heb. Op de kaart het water rechts naast de Krim zeg maar.

Wat ik onderweg vaak tegenkom zijn als monument uitgevoerd oorlogsgoed, zoals tanks en vliegtuigen

 

 

 Motorrider

Ik wil naar Mariupol een stad aan de zee van Azov. De naam van een hotel heb ik op een briefje gezet (De Oekraïners kunnen in het algemeen wel Latijn lezen) en geef het aan een taxichauffeur. Deze brengt me voor het luttele bedrag van €3,- naar het hotel. Op deze manier maak ik later vaker gebruik van een taxi om een hotel te vinden.

Ik kom terecht in Hotel Spartak

 

 Motorrider

Nadat ik ’s avonds in het uitstekende restaurant van het hotel heb gegeten ga ik optijd naar bed.

De volgende ochtend word ik in het Engels aangesproken door een man die vraagt of ik de motorrijder ben van de BMW. Het is een Duitser dus we gaan vlot over op Duits. Het is Richard die in auto onderdelen handelt. Thuis rijdt hij zelf rijdt een oude GS 800.

Na een beetje gepraat te hebben over Oekraïne Volgt er een lange saaie rit van 560 km.

Richard verteld me nog nooit meer dan 20 HRV te betalen indien ik een snelheidsovertreding maak.

Als ik na een paar uur rijden de bebouwde kom van een plaats inrijd met 90 km\h word ik voor de eerste keer staande gehouden door de Oekraïense politie. Hij brabbelt wat in het Oekraïens en zegt “papers” Hij probeert in het Engels te vertellen dat ik te hard reed. Ik probeer me voor de domme te houden maar dat lukt niet. Hij loopt wat rond en schrijft bekeuringen uit voor andere mensen. Even later komt hij bij mij terug met een papiertje waarop hij “money”heeft geschreven. Ik probeer het met 10 HRV maar de agent schud nee. Ik doe er nog 10 HRV bij en ik mag zonder bonnetje verder rijden.

Tegen de avond kom ik aan in Yalta. De weg er naar toe is druk met vakantieverkeer.

Via de receptie van het Palace hotel kom ik terecht in een appartement.

 

 

 
 Motorrider

In de vroege morgen verlaat ik Yalta. Deze stad is aan mij niet besteed. Een te hoog Costa Brava gehalte. Via lange saaie wegen rijd ik weer noordwaarts.  In het midden van de Krim steekt een hevige wind op.  Zand waait over de gigantische vlakte en dorre takken waaien over het asfalt.

 
 Motorrider

In Odesa aangekomen vind ik een hotel die ik in een reisgids vond. De vriendelijke dame achter de balie verteld me dat het vol is en vind het heel erg jammer dat ik niet vooraf geboekt heb. Ik vraag of ze nog een ander hotel weet en meteen gaat ze rond bellen. Ze heeft een hotel van wat mindere kwaliteit in de buurt gevonden. De dame naast haar pakt de platte grond erbij Maar ze zegt dat ze wel meegaat achter op de motor om te wijzen waar het is.

Zonder helm en met minirok en hoge hakken klimt ze achter op de GS om mij de weg te wijzen. Ik vraag nog of het wel is toegestaan om zonder helm te rijden. De politie zegt er niks van zegt ze. En inderdaad, we rijden langs politie agenten die alleen een beetje kijken.

Na een kort ritje komen we aan bij Palace hotel

 

 Motorrider

Voor het hotel staat nog een Engelse GS 1200. In beide dagen dat ik in Odesa was heb ik de bereider echter niet gezien.

De volgende dag word ik op tijd wakker van het verkeerslawaai. Ik vind het niet erg, nu heb ik mooi de tijd om de stad te verkennen

 
 Motorrider

Als eerste wil ik de beroemde trappen van Potemkin bekijken.

Van bovenaf kijk je op de haven van Odesa. En op het duurste hotel van Odesa.

De rest van de dag ga ik lekker relaxen en genieten van het mooie weer.

 

3

[intro][1][2][3][4][5][6][7][8][Foto's]

[HOME travelstories]